خدا و علم (خداشناسی علمی)

او منشا آسمانها و زمین است زمانی که تصمیم به چیزی می گیرد فقط مى‏گوید باش پس فورا موجود مى‏شود.(سوره البقرة آیه ۱۱۷)

بحث خداشناسی در باره تناسب استخوان ها و دستگاه تولید مثل

 تصویر زیر متعلق به سیستم تولید مثل بانوان است،هماطنور که میبینید همه چیز سرجای خود قرار دارد رحم،استخوان ها و ....

 

 تصویر دوم نیز متعلق به آناتومی استخوان لگن است که رحم و جنین در داخل آن قرار میگیرد.

حال تصور کنید چهارچوب استخوان ها به شکلی قرار گرفته بود که دیواره رحم در هنگام بارداری کمی کوچکتر بود،همه جنین ها و یا مادر می بردند،زیرا با رشد جنین استخوان ها دیواره رحم را پاره می کردند و جنین سوراخ می شد.

نکته جالب این مساله این است که شکل صحیح استخوان بندی و مکان رحم نقطه حد واسط و میانی ندارد،اگر از ابتدای به وجود آمدن جاندارن مخصوصا پستاندارن چهارچوب استخوان ها به شکلی بود که با رحم برخورد میکرد هم اکنون همه پستانداران منقطع النسل شده بودند،و هیچ پستانداری وجود نداشت،حتی در تخم گذاران نیز به این شکل است زیرا زمانی که تخم در شکم مادر است تداخل رحم و تخم ها هم موجب شکستن تخم ها می شد و هم موجب مرگ مادر،حال اگر فرضیه را بر این اساس بگیریم که خدایی وجود نداشته و بر اساس ادعای تکامل گرایان اتئیست همه چیز بر حسب تصادف بوده زمانی باید بوده باشد که حتر در ساده ترین جاندار اندازه رحم در دوران بارداری با چهارچوب استخوان تداخل داشته است،در این صورت هم مادر از بین می رفته است و هم جنین ها و جاندارن قادر به ادامه نسل نبودند.

تصور کنید که استخوان لگن اندکی تنگ تر بود جنین خفه می شد،اگر هم این مساله از ابتدا بصورت متناسب تعبیه نشده بود تنازع نسل از بین می رفت و ما وجود نداشتیم.

موضوع دیگر یکی از زیبایی های آفرینش نیز این مساله است که اندازه رحم یا کیسه در همه جاندارن متناسب با اندازه جنین یا تخم هاست اگر از ابتدا به این شکل نبود فارغ از بحث بالا پیرامون استخوان ها جنین شکم مادر را می درید و ماد و جنین کشته می شدند و ادامه نسل نیز قطع می شد و ما نیز وجود نداشتیم،ولی اگر بسیار بزرگتر از اندازه جنین بود به راحتی فضای داخل رحم می توانست بستر مناسبی برای رشد میکروبهایی که هم جنین و هم مادر را از بین می برند باشد،علاوه بر این جنین بسیار پیش از زمان مناسب برای تولد امکان داشت از رحم مادر خارج شود و جان خود را از دست بدهند و ادامه نسل امکان نداشته باشد.

در مردها نیز به این شکل است کافی است تصور کنید در یک مسیر تکاملی کور تصادفی استخوان ها به سمت کیسه های اسپرمساز و دستگاه تناسلی مردها حرکت می کردند هم اکنون همه جانداران منقطع النسل می شدند.

تکاملگرایی اتئیستی هیچ پاسخی نمی تواند برای دو مورد بالا در باره  تناسب اندازه بدن مادر و جنین و استخوان بندی صحیح جانداران داشته باشد،زیرا اگر تکامل یافته باشد در مراحلی باید یک جا می لنگید و در نتیجه با لنگیدن جاندار و همه نسل هایش از بین می رفت،ولی ما وجود داریم،در نتیجه اسم این آفرینش و طراحی است نه تکامل کور و انتخاب طبیعی زیرا انتخاب طبیعی در زاد و لد زمانی برای اصلاح ندارد،صرف زمان می تواند نسل هایی را که امروز روی زمین هستند را نابود کند.

  
نویسنده : رامین فخاری ; ساعت ٥:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/٩/٦