خدا و علم (خداشناسی علمی)

او منشا آسمانها و زمین است زمانی که تصمیم به چیزی می گیرد فقط مى‏گوید باش پس فورا موجود مى‏شود.(سوره البقرة آیه ۱۱۷)

بحث خداشناسی پیرامون تعادل در سرعت انبساط جهان و نیروی گرانش

اگر یک بادکنک خالی از باد را فرض کنیم و روی آن نقاطی را رسم کرده و سپس بادکنک را باد کنیم مشاهده میکنیم که هرچه حجم بادکنک بیش تر میشود فاصله نقاط از یکدیگر بیش تر میشود.این مفهوم جهان در حال انبساط است. انبساط جهان به معنی افزایش فاصلهٔ متریکبین اجسام جهان با گذشت زمان است. این انبساط درونی است، یعنی به فاصلهٔ نسبی بین اجزای جهان برمی‌گردد، و به معنی حرکت اجسام به سمت فضای بیرون نیست. انبساط جهان از ویژگی های مهم کیهان شناسیمهبانگ است و ریاضیات آن با متریک FLRW ونظریه میدان اسکالر برای توضیح فرم شتابدار آن توصیف می‌شود.[ادامه در ویکی پدیا]

ادوین پاول هابل (به انگلیسی: Edwin Powell Hubble)، دانشمند اخترشناسآمریکایی (۱۸۸۹ - ۱۹۵۳) کسی بود که ثابت کرد برخی از سحابی‌های بیضی شکلی که در آسمان دیده می‌شوند، کهکشان‌هایی هستند که در فاصله‌ای بسیار دور از کهکشان ما قرار دارند.[ادامه در ویکی پدیا]

نیروی انبساط جهان با نیروی گرانش آن در تعادل قرار دارد.یعنی نیروی گرانش به اندازه ای وجود دارد که مواد بتوانند به گرد هم آیند و کهکشان ها را تشکیل دهند.دقیقا به همان اندازه نیز نیروی انبساط وجود دارد تا تعادل بین آنها برقرار شود.

فیزیکدانی بنام ریچارد موریس می گوید اگر جهان به اندازه یک در یک میلیون آهسته تر منبسط تر می شد با گذشت سی هزار سال با دمای ده هزار درجه از انبساط باز می ایستاد.

دو اختر شناس بنام جان بارو و جوزف سیلک می گویند : اگر انبساط جهان اندکی بیش از آهنگ بهرانی بود جهان هستی از ستارگان و کهکشان ها تهی می شد و بدون شک عناصر سازنده حیات پدیدار نمی شد.

یعنی اگر سرعت گسترش جهان یا انبساط جهان کمی بیشتر بود گرانش توانایی کنار هم نگه داشتن مواد را نداشت و در نتیجه ستاره ها و سیارات تشکیل نمی شدند.

استیون هاوکینگ نیز می گوید :اگر یک ثانیه پس از مهبانگ مقدار انبساط به اندازه یک در صدهزار میلیون میلیون کمتر می شد جهان پیش از آنکه به وضع کنونی خود برسد فرو می ریخت.

--------

آفرینش گیتی فرد هیرن

N: the strong nuclear force

  
نویسنده : رامین فخاری ; ساعت ۱۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٦/۳۱