خدا و علم (خداشناسی علمی)

او منشا آسمانها و زمین است زمانی که تصمیم به چیزی می گیرد فقط مى‏گوید باش پس فورا موجود مى‏شود.(سوره البقرة آیه ۱۱۷)

مثالی از عدم امکان سفر موجوداتی فضایی به کره زمین

سحابی گل کاغذی (به انگلیسی: Rosette Nebula) یکی از سحابیهای صورت فلکی تک‌شاخ است و در نزدیکی خوشه ستاره‌ای NGC 2244 قرار دارد.
این سحابی از چند بخش تشکیل شده که هر کدام نام مخصوص NGC دارند.
این سحابی در فاصله 5200 سال نوری زمین قرار دارد یک سال نوری معادل 10 تریلیون کیلومتر است!حال اگر این مقدار را بر "سرعت صوت که ۱۲۳۶ کیلومتر بر ساعت است ضربدر 24 ساعت و 365 روز تقسیم نمایم" 92 هزار سال طول می کشد که که یک سفینه فضایی یک سال نوری را طی بکند!حال 92 هزار سال را در 5200 سال نوری ضرب نماییم 480 میلیون سال طول می کشد که سفینه با سرعت صوت و بدون توقف و سوخت گیری و بدون نیاز به غذا از این قسمت از فضا به زمین سفر نماید!


نکته قابل ذکر این است که 5200 سال نوری فاصله بسیار زیادی نیست کهکشانی بنام  UDFj-39546284 در فاصله 13.37 میلیارد سال نوری زمین قرار دارد که 2.5 میلیون برابر دور دتر است و اگر با سرعت صوت حرکت کند 1.200,000,000,000,000 یعنی 1.2 میلیون ضربدر میلیارد سال طول میکشد تا به زمین برسد!

جوابهای که نظریه پردازان فضانوردان باستانی برای فاصله های نجومی می تراشند کرمچاله است که تاکنون وجود آن به اثبات نرسیده و بطور مستقیم مشاهده نشده است و حتی اگر وجود داشته باشد مشخص نیست در چه فاصله ای از فضا و زمان سفینه مورد نظر را فرود بیاورد.

جواب دوم هم وجود موجودات در ابعاد دیگر است که توانایی سفر در فضا و زمان را دارند که اگر این موجودات در بعد 5 باشند موجود فضایی محسوب نمی شوند و اساسا نیازی به داشتن سیاره ای برای سکونت ندارند و در قرآن از آنها بعنوان جن و فرشته و ... یاد شده است.

این موضوع از نظر عقلی بسیار بعید به نظر می رسد که در فاصله 13.8 میلیارد سال که چند میلیارد سال طول می کشد که سیاره ای مانند زمین شکل بگیرد و در آن حیات تشکیل شود و از دیدگاه تکاملی چند میلیارد سال دیگر به طول می کشد که حیات به وجود آید در این فاصله موجودات بسیار هوشمند تری از انسان شکل گرفته باشند و بتواننداین فاصله های نجومی چند میلیون ساله را طی کنند و با هزینه و انرژی گزاف وارد زمین شوند و بتوانند در فرآیند آفرینش یا تاریخچه زمین دخالت نمایند.

  
نویسنده : رامین فخاری ; ساعت ۸:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/٢/۱۸