خدا و علم (خداشناسی علمی)

او منشا آسمانها و زمین است زمانی که تصمیم به چیزی می گیرد فقط مى‏گوید باش پس فورا موجود مى‏شود.(سوره البقرة آیه ۱۱۷)

یحث خداشناسی در باره خطر انفجارهای ابرنواختری بروی زمین

همانطور که می دانید انفجارهای ابرنواختری زمانی که یک ستاره در حال مرگ است،اگر هسته آن دچار انفجار شود رخ می دهند که در نتیجه آن مقدار زیادی نور و انرژی ساطع می شود و حتی نور و انرژی آن می توان بر کل کهکشان تاثیر بگذارد و کل کیهان را در نوردد.

حال تصور کنید که یک انفجار ابر نواختری در فاصله ای نزدیک به منظومه شمسی منفجر می شد چه اتفاقی می افتاد؟پاسخ ساده است.موج ایجاد شده در اثر انفجار کل منظومه شمسی را در می نوردید و حتی میدان مغناطیسی زمین نیز نمی توانست در برابر آن مقاومت بنماید،در نتیجه موج ناشی از انفجار در ابتدا باعث سقوط ماه بروی زمین می شد،سپس خود میدان مغناطیسی زمین را از بین می برد و وارد زمین می شد و در مرحله آخر زمین را از مدار گردش خود به دور خورشید خارج می کرد و زمین بروی خورشید سقوط می کرد.

آیا انفجارهای ابرنواختری در منظومه شمسی رخ نمی دهد؟پاسخ خیر است،در منظومه شمسی همانند هر کهکشانی انفجار های ابرنواختری رخ می دهد.

چه اتفاقی می افتد که این انفجارهای ابرنواختری آسیبی به ما نمی رسانند؟

پاسخ بسیار جالب است،کمربندی از سنگ ها و یخ های سرگردان فضایی دور قسمتی از منظومه شمسی و زمین و خورشید را احاطه کرده است در نتیجه کره زمین از گزند هر نوع موج ناشی از انفجار های ابرنواختری در امان می ماند زیرا سنگها و یخ باعث گرفته شدن موج این انفجارها می شوند.

نکته قابل ذکر این است که وجود این کمربند در اکثر نقاط فضا نادر است،و ممکن است در سیاره های بسیار زیادی که امکان تشکیل حیات بطور تصادفی(از دیدگاه اتئیست ها)وجود داشته باشد در نتیجه عدم وجود همین فاکتور حیات تشکیل نشده باشد،بدون تردید محیط زمین یک محیط منحصر به فرد طراحی شده است که توسط آفریدگار به گونه ای طراحی شده است که ما را در برابر تمام خطرات محافظت می نماید و جمع شدن تمام این فاکتورها از میدان مغناطیسی گرفته تا کمربند سنگ و یخ نمی تواند حاصل یک تصادف باشد.

نکته بسیار جالبتر این است که خداوند در آیه 43 سوره نور نیز به این مساله اشاره ای کرده است که تفسیر کامل آن را در این لینک می توانید ببینید:

آیا ندانسته‏اى که خدا[ست که] ابر را به آرامى مى‏راند سپس میان [اجزاء] آن پیوند مى‏دهد آنگاه آن را متراکم مى‏سازد پس دانه‏هاى باران را مى‏بینى که از خلال آن بیرون مى‏آید و [خداست که] از آسمان از کوههایى [از ابر یخ‏زده] که در آنجاست تگرگى فرو مى‏ریزد و هر که را بخواهد بدان گزند مى‏رساند و آن را از هر که بخواهد باز مى‏دارد نزدیک است روشنى برقش چشمها را ببرد.

  
  
نویسنده : رامین فخاری ; ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٦/٢۸